Achter de stem |
||
Het zal nooit meer zijn
zoals het was ooit
in blikveld of bewustzijn
op deze schaal
waar elk soort wijzer
haarscherp dwaalt
sta ik nu
aan de achterkant
om opening van zaken.
Om er te komen
deed ik afstand
ontdaan bleef ik
staan
gevestigd in
herkomst.
Geef me je zegen
bedreig me niet langer
met onuitsprekelijk
zitten
bekijk me
desnoods via via
maar denk niet van
zo ver aan mij
toon me je handen
verberg ze niet
maak een gebaar
wees eindelijk welkom.
Niet overdadig
of onachtzaam
opgetogen of
teneer maar
zonder meer
terloops aanwezig
vereeuwigd als
het ware.
Precies de geest moet spreken
niet de mond ook niet het kind
dat spelen wil in zand en
ach de wijze puzzelaar
kom laat woorden vallen
hierdoorheen voorzichtig
zo kunnen zij tevreden zijn
op hun papieren vlucht.
Als een vormloze gift kwam de vondst
bedreven en behoedzaam aangedragen
tijdens dagenlange zitting van ademloos
onderzoek schreef zich levend achterlijks
voortaan zul je handelen in afval
iets duurders zou de vondst bederven.
Elke uitspraak wordt verspreking
blauw haast van voldragenheid
en doelloos zonder opdracht zo
nu woorden jou ter hand zijn
trouw gericht en steeds
afdoende
zet jij van jouw kant spreker
dan ledematen in en adem
je kwijtend.
Zo weinig toevlucht of houvast
voor wie afziet van omgang
enkel werktuig wonderlijk
het oog kent geen gevolgen
het ziet zich niet
als banend door de vorm
vraagt ook niet waarom
zo weinig toevlucht of houvast
met zijn nauw omschreven
ontroostbare taak.
Hij vond de steen
op onbekend terrein
stak hem bij zich om te tonen
hoe men woorden snijdt
van steen
eindeloze arbeid
soms werpt hij regels in
de spiegelende vijver rond zijn huis.
Leven is het woord
voor boom en
boom zeg je bij
mensen want
mensen spreekt men
moeizaam uit
bij zoveel uitgesproken
wensen.
