Heelhuids |
||
Ik ben de dans nog lang niet
moe van luxe en vertier
hoe zou ik ook met zoveel
voordeel aangeboden
mij kleinbedeelde
stemt het dankbaar
dat ik jou ken vechtersbaas
en dat wij vrienden zijn
zoals vogels of
kinderen dat kunnen
voor brood en ander ongedesemd
voer heb ik een vaste plaats
maar in mijn buik wiegt met mij mee
heelhuids een steen van armoe.
Hoog tijd om plekken te bezoeken
weer snuffelend aan wonderen
zoals ik opging eerst aan onverhoedse
blikken en gebaren zelfs op stenen
van een mensenstad ben ik het zat
te teren op de waarheid
van hiernaast dwalen
vele lachers huizenhoog
dan mag glimlachend
ik best een straatje om.
Is hij toch het spel verleerd
dat hem deed bonzen
rakelings en vogels
bindt aan aarde
stem die sterren vangt
bevuild van stropen
woord dat lokroept
witte verten.
Wij gaan de tijd uit de weg
om ons aan gevaar niet te meten
schrijven wij ons honderduit schoon
en dunken ons duizendmaal beter
dan bavianen van de nacht
die klinkend bomen bepissen
en mensen vanachter
van tekens voorzien
zij hurken in stegen waar
‘s morgens de walm hangt
van rieken en tasten naar
leefbare omgang
wij echter wijken bekwaam
en meten ons niet aan gevaren
wij spreken ons ongekend beter
maar zouden beter bedaren.
Hele hele lange lussen
daartussen
trekt zij tinkelend
matrijnen
ergens achteraf
golven
hamerhanden slag op slag
duizendvoudig
klinkt de galm
van werken
krast de toon van
inspanning
doorsnijdt
ruimte van pure
aandacht.
Dat dagen groter worden rijk aan nootmuskaat
en jouw buik graf wordt voor het koren graf is
van het veld jij korrelzoon dat adem verre
reizen maakt in vreemde talen herkenbaar
wordt als hoofden draaien handen wenken
water danst en boten zwenken alles
op commando alles
eerder dan het al te grage denken.
Regen waargenomen,
verwaterd gepeins.
De kerkklok die daar luidt
doet gelovigen vermoeden
in braaf beloofde beterschap
prevelt zich bestaan
mijn bekwaam beleefde inkeer
laat bij uittocht mij niet loven
lieden die op mensen lijken
goden die niet huiswaarts gaan.
Wij hebben allen ons vertrek
van glas en lood bamboe
baksteen geld of alcohol
geëigend om te werken aan
te reizen naar te dromen
van iets anders
geen nieuwe kleding maar
tijdbewerking kale diepgang
een toverwoord als werkelijk.
