Uitdrukkelijk |
||
Gaat jou dit nooit vervelen
dat ik steeds weer
terugkeer hier als ik
niet wist hoe ruim
jij behuisd bent
had ik niet durven
kloppen op de houten
grendel zeg me
je prijs voor onderdak
ik ben in staat
de vloer te likken om
een vlekkeloos verblijf.
Meer zal er nooit zijn
minder is er nooit geweest
zorg dat het blijft zo
dan wordt alles anders.
Onophoudelijk zoekt de geest
zicht op het werkelijke
blijf maar deinen woordvat
weiger hulp van schatvis.
Elk moment te kunnen spreken
over wat ons aangaat nu
zingend van de lege vlakte waar
een mateloze stip zich roert
het willen opgaan dan
in dit alles uiten.
Ik eerzame nietsnut zit vaak
zoals nu in mijn eentje te niksen
er zingen vogels
matten worden geklopt.
Wat wil hij nu hij tachtig is en
zijn hoofd niet meer kan keren
elke indruk die men opdoet
brengt steeds weer eigen maaksel
en alle dingen die je ziet
je ziet ze niet maar denkt ze
het geluid zal hij zijn
van de thee die men schenkt.
Veel is afgezworen
op gronden onthecht
om zuiver te zien
wat groeit bij gebrek
rest niets dan
een enkele vraag
om hele ontplooiing
van ware gebeurens
wacht ergens een
rake klap.
Eenmaal moet ik echt gaan
wil ik zeker weten dat
wij altijd zijn vertrokken
al naar dit ene doel
en niets ons kan verrijken
waar in vreemde drukte
eenzaamheid zal zijn
dan eigenlijke vrede.
