Onderling |
||
Het loopt storm in mij
ontmoetingen steeds feller
onontkoombaar
de onbekende lijnen
in jouw huid zijn tekens
die mij dagen
mag ik vragen
wat men zo al uit
ten afscheid.
Al ben je mooi in elke
wending weer verrassend
en droom ik
van een teder spel
van oog tot oog wil
schoonheid gaan in liefde.
Sla me mijn wapens
onverhoeds teneer
jij breekt iets
hooggeachts in mij
het doorluchtig dromen
wankelt
je ziet
hoe ik hier
niets te zoeken heb.
Sonobore
niet alle steenhars
ben jij kwijt
er is het gruis nog
een laatste rest
vergaansel.
