Beeldentuin |
||
Gehavende kaak langszij
speeksel niet maar regen
uit vleesloze lippen
en verkrampte klauw
klinkt “sterveling
ik hou van jou”.
Oprecht of rechtgeaard is roestige
opdracht voor weerbarstig hout
balancerend in woelige voortgang
wordt toeverlaat gezocht bij aarde
onder vele kerven commentaar
adelt zich mijn alvormige voet.
Handen schenken lijf
van zich uitende geest
een hartgrondig tastend
herkenningspatroon.
Geen aanvang
natte draad bindt vlies
aan bol aan kas aan diepgang
in eeuwenlang verpozen
nauwlettend
louter ontwaard.
Gruwel van klater
stopverf in je neus
het ene oog stuurt
praal omhoog terwijl
het ander scheelt
van opmaak
alle uiting hier versteedt
zich aan besef dat die
verdomde aders roerend
zichtbaar blijven kloppen.
Een bol van goud
aan hemelkoord zwaait
heen en weer
tussen windgevoelig rietglas.
Niet als spijs
voor hongerigen
maar uit weids geheim
om ons vervoerd zijn:
naakt
in edelsteen.
