Vlotganger 1 |
||
Alles wijst naar binnen
alles vraagt: waarom
wat is jou écht duidelijk
hoe leef je onbekommerd
wat staat ons nog te wachten
en waarop wacht ik toch
wijd je aan de Weg
de rest is onrust.
Maak de wereld
niet tot doel maar
de grote Kwestie
onafheid is er
te doorgronden
vermogens liggen klaar
voorbij de zinnen
achter het goud
onder de adem
zullen werelden
ontvlammen
in je hart.
Verwelkom jezelf
thuis van de dwaaltocht
voelt hopeloos leeg
wat ooit werd geleerd
verander dus nu
wees niet eigenwijs
wat win je in waarheid
met hechten
verdwijn in de wens
te heiligen
zelfs het monitorhoofd
van je eigen illusies.
Gedachte
was
anekdote
anekdote
werd
identiteit
identiteit
bleek
dodelijk.
Laat je doorstuwen
beoefenaar
niets is er
te vinden in
volheid
van beleving
verdwijnt
je laatste
eigenschap.
Dit zitten is
bevrijding of gevangenis
je leeft hier
of sterft maar
wees wijs: voeg je
tekenloos naar beleving.
Wat je ziet
is hoe je kijkt
hoe je kijkt
is waar je staat
waar je staat
is wat je zocht.
Maak je ontstaan ongedaan
laat het geboorteloze zich
innerlijk ontvouwen
volg onveroorzaakt
licht en warmte
een en al kracht.
Langs de trechterwand
wervelt elk zijn pad
van onthechting
links is wel lieflijk
en rechts heel banaal
maar alom lokt kern
van woordloos gezag
groter dan onze
onterechte scepters.
De grote kwestie
luidt eenheid
ik en de ander
verleden en toekomst
leven en dood
wie rept hier van
komen en gaan?
Jou schenkt de tocht
veel van waarde
en beleving
maar als wonderlijker
dit vlot deint
roerloos
zie je
in de wereld
God's binnenzijde.
Je bent aan het helen
wat in ongeloof
zich havende
zoekt lichtschat
en proeft
vriend van geluk nu
jou beoefent prajna
val onvoorwaardelijk
open.
Wees niet bang
begin
te ontbinden
je gaat
het doodloze
ademen
in alles
is voelbaar
hoe liefde zingt.
Je hart is nooit
vervormd door buiten
je hart is nooit
ommuurd door binnen
je hart is nooit
geraakt door jou.
Liefde maakt
van liefde niets
is geboorteloos
betrouwbaar.
Niet dat jij er bent
- maar hoe
niet dat jij dit zegt
- maar hoe
niet dat jij mij ziet
- maar hoe.
Cel ademt
zich bestemd
tot zang
eigenheid
ga maar teloor
mij draagt hier
een samenhang
gewonnen
eerder dan ooit.
Volmondig
en hartgrondig ja
de waarheid is
eenvoudig
ga
tot op de bodem.
Aarde wentelt -
aan de voet van de berg
spelen vele taferelen
water deint -
van boven naar binnen
heerst levendige diepte
vuur zindert -
de kern van warmte
maakt je waardig.
Ego verdampt
uit desinteresse
maar identiteit
ik-waan
jaagt koortsig
langs mijn wanden
zolang de vredesadem
van het Ene serum
mij negeert.
